Ik stel mijn cliënten soms een onverwachte vraag: heb je eigenlijk een huisdier?
Meestal kijken ze me even verbaasd aan. Alsof ze denken: waar gaat dit heen?
Maar dan vraag ik rustig door. Niet ingewikkeld, gewoon praktisch en alledaags.
-
Hoeveel eten krijgt hij — precies wat hij nodig heeft, of gewoon lekker veel?
-
Komt hij elke dag buiten, of ligt hij vooral binnen?
-
Hoe vaak krijgt hij een snack?
-
Let je erop dat hij genoeg drinkt?
-
Ga je naar de dierenarts als je merkt dat er iets niet klopt?
-
Krijgt hij voldoende rust, of moet hij vooral meedraaien in jouw tempo?
En dan gebeurt er iets. Mensen lachen. Of worden even stil.
Want natuurlijk zorg je goed voor je huisdier. Dat voelt vanzelfsprekend. Zo hoórt het.
En nu jij
Als het over onszelf gaat, wordt het ineens ingewikkelder. We weten dat goed eten, bewegen, rust en herstel belangrijk zijn, maar in het dagelijks leven schuift dat makkelijk naar de achtergrond. Vaak zorgen we zorgvuldiger voor anderen dan voor onszelf.
We slaan signalen over. Gaan door terwijl we moe zijn. Eten even snel tussendoor. Rust komt later wel, als alles af is.
Ons lichaam kan daar een tijd in meegaan. Maar langzaam raakt de balans zoek. Dat is geen zwakte, dat is hoe een lichaam werkt.
Vanuit zowel oosterse als westerse blik is dat logisch. Een lichaam functioneert het best bij regelmaat, warmte en aandacht — niet bij haast, tekorten en voortdurend ‘aan’ staan.
Onderhoud in plaats van doorzetten
Goed voor jezelf zorgen is geen luxe en geen teken dat je faalt. Het is onderhoud.
Net zoals je dat vanzelfsprekend doet bij een huisdier:
-
op tijd eten en drinken
-
regelmatig bewegen
-
voldoende rust en herstel
-
bijsturen als het nodig is
Wat zou er veranderen als je jezelf vandaag net zo behandelt?
Niet alles tegelijk. Niet perfect.
Vaak begint het met één kleine verschuiving. Iets meer rust. Iets meer regelmaat. Iets meer mildheid.
En van daaruit ontstaat ruimte.
💜 Voor herstel.
💜 Voor energie.
💜 Voor jezelf.
Reactie plaatsen
Reacties