Je kent het vast.
Je hebt écht je best gedaan, voelt je gemotiveerd en stapt vol verwachting op de weegschaal.
En dan… niets. Of erger: het getal is zelfs hoger.
Dit soort HELP-berichtjes krijg ik bijna wekelijks. En in de meeste gevallen kunnen we samen prima verklaren wat er speelt. Omdat je zeker niet de enige bent, deel ik hier de meest voorkomende oorzaken.
Eerst even dit.
Schommelingen van ongeveer twee kilo zijn normaal. Het lichaam is voortdurend in beweging. Het is geen machine die elke dag hetzelfde reageert.
Invloeden van buitenaf
Het moment van wegen speelt een grotere rol dan veel mensen denken.
’s Ochtends weeg je vaak minder dan ’s avonds. Je bent nuchter, hebt nog niet gegeten of bewogen en je lichaam is iets droger.
Een vast weegmoment geeft daarom meer rust en overzicht.
Ook warmte heeft invloed. Bij warm weer houdt het lichaam makkelijker vocht vast. Dat is geen fout, maar een beschermingsmechanisme. Strakkere ringen of enkels? Grote kans dat de weegschaal dat ook laat zien.
Na vliegen kan hetzelfde gebeuren. Luchtdruk, lang zitten en een andere verdeling van vocht zorgen soms tijdelijk voor een hoger getal. Geef je lichaam tijd voordat je conclusies trekt.
En ook ziek zijn kan invloed hebben. Zelfs als je weinig eet, kan het gewicht tegenvallen. Het lichaam kiest in zo’n fase voor herstel, niet voor loslaten.
Hormonen en spanning
Veel vrouwen herkennen dit: rond de menstruatie, de eisprong of in de overgang kan het gewicht ineens schommelen. Ook als je niet meer menstrueert, blijven hormonen actief.
Daarom is het belangrijk om altijd te kijken naar het verloop over weken, niet naar één losse weging.
Daarnaast speelt stress een grote rol. Slecht slapen, drukte of langdurige spanning houden het lichaam in een waakstand. In die toestand is afvallen geen prioriteit.
Je lijf wil eerst rust, veiligheid en regelmaat — pas daarna laat het los.
Voeding (en soms: te weinig)
Wat ik vaak zie bij mensen die vastlopen, is dat ze in de loop van de tijd steeds minder zijn gaan eten. Uit angst voor de weegschaal.
Maar te weinig eten vertraagt juist het systeem. De verbranding zakt, tekorten ontstaan en het lichaam gaat sparen.
Van te weinig eten val je niet af.
Ook zout en vocht spelen mee. Uit eten of een soepje kan tijdelijk meer vocht vasthouden. Dat zie je terug op de weegschaal, maar het is geen vet.
En dan die ene afwijking. Een stuk taart of wat extra koolhydraten kan de volgende dag zomaar een kilo schelen. Dat voelt oneerlijk, maar het is meestal vocht. Koolhydraten worden opgeslagen met water. Zodra je weer je normale ritme oppakt, verdwijnt dat vanzelf — tenminste, als je niet denkt: het heeft nu toch geen zin meer.
Geen duidelijke verklaring?
Dat gebeurt ook. Dan zie ik het vaak als een fase van herordenen. Het lichaam zoekt opnieuw balans. Aan de buitenkant lijkt alles stil te staan.
Veel mensen noemen dit een plateau. Zo’n punt waarop je makkelijk opgeeft.
Mijn ervaring is anders. Wie rustig doorgaat, wordt vrijwel altijd beloond. Soms na twee weken, soms later. Het lichaam komt weer in beweging zodra het vertrouwen terug is.
Tot slot
Stilstand betekent niet dat je het verkeerd doet.
Het lichaam volgt zijn eigen tempo — ook als de weegschaal dat niet laat zien.
Misschien is minder forceren precies wat nu helpt.
Reactie plaatsen
Reacties